Mendi polita da, arkaiztsua eta ezpelaz josia. Ez saiatu, esaterako, Urdirotz aldeko gandorretik igotzen, ordu batzuk eman beharko baitituzue ezpelarekin borrokan. Bi gainen arteko lepotik Urdirotzera jaisten den xenda ere nahiko eskasa da. Egokiagoak dirudite beste bi aukerek, baina hori bai, kontuz ibili ezpel artean galdu gabe.
Urdirotz aldeko igoera egin genuen orain urte batzuk eta gailurrera iristea lortu bagenuen ere zailtasun handiak aurkitu genituen. Hala bada, oraingoan Aintzioa aldetik saiatzea erabaki genuen. Aurkituz gero, bidea zoragarria da. Hori bai, aurkitu ezean infernua ziurtaturik dago. Gakoa Mendigilgo belardietara iristea da. Horretarako Aintzioatik aterako gara pista zabal batetik, hasieran ekialderantz eta berehala hegoalderantz. Ia ez gara igoko zati horretan. Gure ezkerretara kairn txiki batzuek jarraitzeko bidea erakutsiko digute: pista utzi eta belar artean ia antzematen ez den bide bat da, hego-ekialdeko norabidean. Bide horrek eta aurkituko ditugun kairnek Mendigilgo belardietara eramanen gaituzte. Belardia ezker aldetik (hego-ekialdetik) ixten duten ezpelen artean sarrera bilatu behar dugu (kairnak). Handik aurrera ezpel erraldoien arteko tunela jarraitzea besterik ez dugu izanen, zuzenean eta inolako zailtasunik gabe gailurrean jarriko gaituena. Bide erdian, ezkerretara, Urdirotzetik igotzen den bidea ikusi genuen, nahiko egoera onean, baina ezin erran nola dagoen beherago. Halaber, Aintzioko harkaitzetara (Korroskarri) igotzeko biderik ez genuen ikusi. Beste egunen batean, agian ;)
2001, uztaila 30 - 04:06 — Ander Larrea (ez da egiaztatu)
Aintzioa eta Larrogainen arteko lepora iritsi ginen, Egin behar izan genuen bidea ikusita ez genuen jarraitzeko gogo handiegirik. Urdirotzetik igotzeko zailtasun handiak daude. Bidea ez dago batere garbi eta bi ordu egin genituen leporaino iristeko. Hemen, aurrera jarraitzeko bidea aurkitzen, denbora dezente pasa genuen. Lortu genuen gure helburua, eta Olondritzeraino iristea lortu genuen.
Larrogain Aintzioatik
Urdirotz aldeko igoera egin genuen orain urte batzuk eta gailurrera iristea lortu bagenuen ere zailtasun handiak aurkitu genituen. Hala bada, oraingoan Aintzioa aldetik saiatzea erabaki genuen. Aurkituz gero, bidea zoragarria da. Hori bai, aurkitu ezean infernua ziurtaturik dago. Gakoa Mendigilgo belardietara iristea da. Horretarako Aintzioatik aterako gara pista zabal batetik, hasieran ekialderantz eta berehala hegoalderantz. Ia ez gara igoko zati horretan. Gure ezkerretara kairn txiki batzuek jarraitzeko bidea erakutsiko digute: pista utzi eta belar artean ia antzematen ez den bide bat da, hego-ekialdeko norabidean. Bide horrek eta aurkituko ditugun kairnek Mendigilgo belardietara eramanen gaituzte. Belardia ezker aldetik (hego-ekialdetik) ixten duten ezpelen artean sarrera bilatu behar dugu (kairnak). Handik aurrera ezpel erraldoien arteko tunela jarraitzea besterik ez dugu izanen, zuzenean eta inolako zailtasunik gabe gailurrean jarriko gaituena. Bide erdian, ezkerretara, Urdirotzetik igotzen den bidea ikusi genuen, nahiko egoera onean, baina ezin erran nola dagoen beherago. Halaber, Aintzioko harkaitzetara (Korroskarri) igotzeko biderik ez genuen ikusi. Beste egunen batean, agian ;)
Aintzioa eta Larrogainen arteko lepora iritsi ginen, Egin behar izan genuen bidea ikusita ez genuen jarraitzeko gogo handiegirik. Urdirotzetik igotzeko zailtasun handiak daude. Bidea ez dago batere garbi eta bi ordu egin genituen leporaino iristeko. Hemen, aurrera jarraitzeko bidea aurkitzen, denbora dezente pasa genuen. Lortu genuen gure helburua, eta Olondritzeraino iristea lortu genuen.